Sonsuz bir gidiştir 'hosça kal'


sustum…

sessizlikte fark edilmedi gidişin



keman yayı / rahvan gider tel üstünde
ölüm öpücügü / yan flüte konan dudak
çıglıgımı bastıran yangın / sön


nabzım duracak

deniz üstünü ıslak diliyle yalayan rüzgar
anlatma / öncesinden bilirim



sonsuz bir gidiştir « hosça kal »
al koynuna / yelkenine dola her gidişin

dönüşü var mıdır söyleyin
kozasına geri döner mi kelebek



bellek isyanı unutulmalar
ve bir ömür işkencesi değil midir / beklemek

kabuğu erken çatlamış çali kuşu misali
yuvamdan yılanlar geçer / sancısız


beni / kaç kadın daha sevmeli
ve terketmeli acısız / acımasız



daha kaç notayı dizmeli parmaklarım
sol sesinden hüzün damlatıyor gitar



geciken telaşlı ezgileri gecenin
kokun misali üstümden mi silinsin



kaç sürgün daha yemeli bahçemdeki çınar
kaç budagı daha budaklanmalı
yangınlar mı neden olmalı / ki farkedilsin



kaç kırlangıç göç etmeden yuvasını terk eder
terk edilenler / kanadı kırıklar mıdır
acılarından mı / kendilerini atarlar uçurumlara
uçurumlar... / ki uçmayi ögretir onlara



bir günlük yaşamlarına
intihar süsü verir kelebekler



bir koza ugruna öldüler denilsin
acısın tanrılar ve bir hayat daha ikram edilsin


kan kaybediyor uçurtmam
yüregime pranga / dilime susmak düser
guguk kuşu yumurtasını bırakmış çocukluğuma
büyüsem ne farkeder



mırıldanır iki dudak baş ucumda
vücudum teneşir tasında / çıplak



bunu da mı yaşamak vardı
bu yaşımda…


Atilla Ate

Terkedlen biri bu siiri okusa aklını yitirir heralde

cok etkileyici tskr ederim paylasımın icin