Gittin… Ben arkandan sadece baktım. Oysa söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki… ‘Gidersen, iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini. Gidersen, sönecek içimdeki ateş ve bir daha hiç kimse yakamayacak. Gidersen, karanlığa mahkum edeceksin günlerimi. O karanlıkta yolumu kaybedeceğim’ diyecektim sana.

Konuşamadım…



Gittin. Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım. Öylesine acıdı ki içim, tutup koparsalardı kolumu, bacağımı bu kadar acı duymazdım. Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden. Ağlayamadım…



Gittin. Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa. Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek, tutkum hayatı seninle, sadece seninle paylaşmaktı.

Anlatamadım…



Gittin. Gidişini önlemek için tutmak vardı elerinden. Ellerim değimliydi her dokunuşumda seni ürperten? Ürperirdin yine biliyorum. Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini, gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu.

Tutamadım…



Gittin… Bir yıkım gibiydi gidişin. Sen adım adım uzaklaşırken benden, çöküp kaldı bedenim olduğu yere. Nice terk edişlere dayanan bu yürek bu kez yenilmişti. Bu kadar zayıf değildim ben, kalkmalıydım.

Kalkamadım…



Gittin… Oysa gittiğin gün gideceğini biliyordum. Hazırdım gidişine. Kaçak zamanları yaşıyorduk. Zaman bitecek, ve sen gidecektin. Bense gidişinin ertesi günü hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacaktım.

Başlayamadım…



Gittin… Bir şey söyledinmi giderken? ‘Kal’ dememi istedin mi? Son bir kez ‘Seni Seviyorum’ dedin mi? ‘Bekle beni döneceğim’ diye umut verdin mi? Beynim öylesine uğulduyordu ki…

Duyamadım…



Gittin… Nereye ğittiğin önemli değildi. Binlerce kilometre uzaktada olsan, iki metre ötemde de fark etmiyordu. Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu. Kurtulmalıydım senden, bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım.

Kurtulamadım…



Gittin… Unutulanların arasına katılmalıydın. Anıları bir sandığa koyup hayatı bir yerinden yakalamalıydım. Bu aşk noktalanmalıydı, bu sevdadan vaz geçmeliydim.

Yapamadım…



Gittin… Bir okyanusun ortasında, tek küreği kaybolmuş sandalda dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim şimdi. Bil ki sevmekten vazgeçmedim seni, bil ki seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde. Bil ki seni…

Unutamadım…

eline sağlık toprağım..güzel paylaşım.Ty

bişey diyecem sen mi yazdın bunları.çok güzel anlatmışsın

Yüreğine sağlık duygularını çok güzel ifade etmişsin.

Gittin… Nereye ğittiğin önemli değildi. Binlerce kilometre uzaktada olsan, iki metre ötemde de fark etmiyordu. Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu. Kurtulmalıydım senden, bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım.

Kurtulamadım…


Ellerine sağlık...