Murathan MUNGAN'I takip eden arkadaşlar...
Paylaşımlarınızı bekliyorum..


ANLAŞILMAYAN ŞEYLER

Kolay bir hüzündür gecenin kovuğundan sarkan
Ellerindeki paramparça geçmişin sığ bir gövdesidir yolun ortasında
Erken bir gülüşe başlarken (tutanabildiğin yalnızca bir gülüş)
Ve sanki (kendinden korkan) bir erken bağlanmışlık varoluş ve tükenişin.
Bir görüntü anlatır (sanki) bir yolun,
bir yoğunluğun ortasında bal rengi kanı
Ve ayrılığın ta içinde biriken küllüğüdür özlemin.
Eski, hep eski anlatılmamışlıktır defterlerin.
Kuruyan su.
Kuruyan uykusu.
Ve kan yine de bal rengi derbederliğin.

MURATHAN MUNGAN

Ateşte Unutulmuş Ferman

Herkes kendi ateşini başkasının cehenneminde sınar
Kendi külünde söner bütün rüzgârlarına yazıldığın akşam

Ateş tadında kum tadında kalarak
Derinleştirir bazı ayrılıkları zaman

Al ağrını git buradan
En uzun eylülü ömrümüzün

Uyutmuyor seni ne kömürleşmiş bu gurur
Ne göğsündeki kaplan

Seçilmiş taş milyonlarca taş arasından
Başını vurduğun
Çok gençti genç olmak için bile
Kendi zamanına muhtaç
Kendiyle dalgın

Daha yolun başında görülüyordu
Menzilindeki noksan

Ömrünce sızlayacak
Kayıplar sarayında ateşte unuttuğun ferman

Murathan Mungan

Bu da benim, Murathan Mungan'ın en sevdiğim şiiri...

İnsanity paylaşımın için teşekkürler..

Benim de sevdiğim şiirlerinden biridir.