KALANIM OL!

Bir bahara daha erişmeden
Ve
beni sonbaharın koynuna bırakıp gitme ne olur...

Beni bana bırakıp seni bana bırakmadan gitme...

Dudaklardan çıkıp, ümide konacak bir çift güvercini,

Boynu bükük koyma

yad ellerde.

Bir ümit ve korku tarlasında biten sen…
bulduğuma sevinemeden daha
hüzün denizlerinde ve dehlizlerinde kaybolma...

Gözlerimden akan sızılarıma uzanırken ellerin,

geceler boyu kirpiklerime

takılıp kalan bir rüya gibi, gözümü kapattığım an

görebildiğimsin.

Gitme!

Gelenim ol gidenim olacağına...

Yarim ol,yavuklum ol,canıma can ol,yüreğimden

uzak olacağına.

Gözlerimdeki buğu sana yön tuttu, yüreklerdeki

aşk senin adını sayıklıyor.

Gitmek mi zor kalmak mı?

Bunun hesabını yapma

bir kez olsun...Bir kez olsun

mantığını dinleme. Yüreğine kulak ver ve gitme...!

Kalanım ol...

Bölsünler çarpsınlar toplasınlar beni ama sen illa

kalanım ol!

Anlasana...

Bir acılı yetim sevdanın gözlerinde tütensin.

Bir muştunun nakaratlarında

çırpınırken dillerim,

bir güzel söz söylemeden daha,

yola koyulup gitme...

Ne olur!

Garip yüreğimi yollarına serdiğimsin

,Ayağına batan dikenleri düşman bildiğimsin.


Gelenimsin. kalanımsın.

Her gidişinle beni benden götürensin...

Gece gündüz düşlerken vuslatı,tek istediğimsin...

Söyle sevgili...