İstanbul Ve Dilek Meseli

Kuzeyim her zaman deniz.
Deniz çocuğuyum ben.
Güneyim yükselir ayakucunda
İstanbul’u gözler, tutunarak
Yeşile ve buluta…

Dileğim!
İstanbul.

İstanbul kanaviçe!
İpliğe dolambaç olsa da etamin
Erişmek ister Yeditepe’nin yedisine.
İğneyle oyalanırken yasam,
Aşk, yüksüğü olur acılarımın…

Dileğim!
İstanbul.

Karaköy yosmayı çekse de Zürafa sokağına
Gülhane’den ceviz kokusu gibi süzülür
Çınarları şaraba keser Sultan Ahmet’te
Galata’da Hazarfen
Eminönü’nde güvercin kanadı
Gökyüzü olur Kapalıçarsı’da

Dileğim!
İstanbul.

Bir şiir olur Asiyan’da
Çamlıca’da kokulara bezenir
Savrulur Adalar’ın çiçekli tepelerine
Peran Bağları’nda gezinir
Elimde sıcaklıgı Pierre Loti’de

Ah!
İstanbul.
Basında taç
Gerdanında zincir
Dileğim!

Mehmet Kuvvet

İstanbulu hiç bilmem ama güzel anlatılmış şiirde...

Sevgili pulcet misafirim ol buyur gel ...Gezelim gönlünce ...Fatihin diyarını

İnşALLAH Abi...İnşALLAH!!!

Şiir çok güzel abi,,İstanbul um benim ya,ne onla oluyor ne de onsuz oluyor.. ......ne kutlu şehir...