Kalakalıyorum sensizliğin ortasında
koskoca şehirdeki kaldırımlar yutuyor beni.
Garip bir iç acıması yaşıyorum, kanasam, kendime aksam
seni bulamıyorum.
Haykırsam yola düşsem sana varamıyorum.
Uzaklığınla yüreğime öyle bir yük alıyorum ki tasası başkasına kalmaz yeis fırtınasına kapılıyorum.
Müzikler çalıyor sözsüz ve nakaratsız.
Yine de her şey seni anlatıyor söz söz adım adım.
Sabah gelirken ön koltuktaydım arka koltukta senin olduğunu düşünüp elimle elini tuttum elim ısındı
Titrek bir mum alevine takılıverdi gözlerim.
Hüzün düğümlendi boğazıma kaçıncı yanmak bu gülüm kaçıncı devrediş günlere.
Hikayeler okudum aşklara dair.
Kafka'nın Milena'sına yazdığı mektuplar geldi aklıma
yıllarca birbilerini görememiş ve aşklarını satırlara dökmüş iki aşık ve birbirlerinden uzak ölümler bağışlıyor bedenleri aşkların.
Sevdam bir uzun yol bana.
Düştüm geçmiş tarihli takvim yapraklarından yollara.
Adımlarım kan revan bedenimde ve acısız günleri müjdeliyor akıp giden saniyeler.
Gelebilme umudu olmasa bile ruhumu teslim edip sana varma umudu elbet olacaktır.
Garip bir aşk hikayesi yaşanan sen uzakların türküsü ben nakaratsız melodiler bir araya gelip büyük salonlarda söylenen aryalara dönmek var ya da birimiz şiir tadında yola devam edecek.
Bir diğerimiz enstrümantal müzik olarak sözlerini ve şiirini arayacak.
Ahh gözlerimi gözlerine yaslayamadan düştüğüm taş yatağım.
Sonsuzluğunla sana yalnızlık müjdeliyorum.
Çoğul sevdalara koşan bedenimle.
Merhaba özgür ruh.
Merhaba Yarınım.

Merhaba Yarınım.
işte ben bu sözü diyemiyorum sağ ol kardeşim