HAYATIN DEĞERİNİ BİLİ
Benim adım Ayşe. 13 yıldır karanlık bir dünyaya mahkum bir şekilde yaşıyorum. Karanlık nedir bilirsiniz. Hani geceleyin elektrikler kesilir. Hiçbir şey göremezsiniz, hangi yöne gideceğinizi kestiremezsiniz. Siz sadece o gece o karanlıktasınız; bense her gece…
Siz, dünyanın eşsiz güzelliklerini görürken ben yalnız hayalini kurabiliyorum bunun. Siz gözleriniz renginden şikayetçi olurken, ben gözlerimin rengini görmek için her gün Tanrı’ya yalvarıyorum.
Siz koşup eğlenirken, ben seslerinizden ne yaptığınızı anlamaya çalışıyorum. Güneş doğarken ona bakıp bakıp kızıllığına şiirler düzüyorsunuz. Bense evimde oturup siyah perdeye bakıyorum.
Siz de zorluklar çekiyorsunuz tabi. Hayat zor. Bana yılma, mücadele et diyeceksiniz. Ediyorum ama tırmandığım dağ çok yüksek. Bir gün çıkmaktan vazgeçeceğim diye korkuyorum. Çünkü ne kadar yol alsam da hiç yol almamışım gibi hissediyorum.


bu sadece bir görme engelli bir kişinin dile getirdikleri.
bide işitme engelileri war ,zihinsel engellilerde war bide fiziksel engeliler war. ya bunların dile getirmek istedikleri?

Biz dışarı çıkarken kaç kere aynaya bakıyoruz.kaç kere saçlarımızı kontrol ediyoruz.
bugün hangi şarkıları dinliyosunuz desem biriniz sagopa biriniz ibrahim tatlıses der .

Ya onlar onlar kendilerine aynadan bakabiliyorlarmı onlar şarkı dinliyolarmı.Üzüldüm
bi kaldırımda yürürken önlerine binanın merdiveni çıkıyor, çukur çıkıyor, tümsek çıkıyor, onlara bi kaldırımı bile çok görüyoruz.
Konuşamiyan kişilere Dilsiz deil konuşma engellisi diyelim.O zman ingilizce bilmeyen birkişide engelli durumuna düşer(mantıksız dimi)
Türkiyede her 8 kişiden biri engelli ama bi düşünün kaçınız yolda 8 de 1 engelli görüyosunuz .nerdeyse hiçbiriniz.Çünkü utanıyolar ,Çünkü dışlıyoruz
Lütfen Engellilerimize sahip çıkalım.Onları dışlamiyalım.

Engelliler Başımızın Tacıdır