27-02-2008, 02:16 PM
ne çok canım yanıyor gösterdiklerinden....hayallerle avutmak kendini..ne çok yaram kanıyor söylediklerinden...yine sessiz çığlıklara esir ettim düşlerimi..ben senin dalında açamamışım...beklesemde kardelen gibi hep güneşi.....ben senin yüreğinde birgün yanamamışım...yine kendi kendime söylüyorum sana söylenecek bütün sözlerimi..ah sevdiğim..nereye kadar?...nereye kadar sürecek bu gelgitin satırlarımda bıraktığı izleri...nereye kadar avutacağım hep varsın hayaliyle kendimi?....sende bir dalga gibisin işte...bense ne yapacağını şaşırmıs bir sahil kenarı...vuruyorsun öyle hırçın hırçın bağrıma....ne yaptığının farkındamısın bilmemki....sen yüreğime vuruyorsun sevgili...yüreğimin yangın yerine....sen içerime akıtıyorsun bütün sözlerini...ama olsun...yinede çok güzel düşünmek seni...çok güzel yürekte yaşatabilmek hiç gelmeyen bir sevgiliyi
Aradığım ne olursa olsun bulduğum sonunda hep sen olurdun. En çokta gözyaşlarımda bulurdum seni... Yanağımdan süzülür göğsüme düşerdin. Sebebimde bulurdum seni en sebepsiz anlarımda...
Kimseler bilmezdi neden ağladığımı... Soranlara ise hep farklı sebeplerim vardı. Sana ağladığım kalbimle aramda sır kalırdı.Kimseler anlayamazdı yokluğunun verdiği acıyı...
Tutmak için elimi uzattığımda birden kayarak gecenin kuytusuna karışan yıldız gibiydin. Böyle anlarda daha dikkatli seyrederdim geceyi seni bir kez daha görebilmek için. Gittiğin yer ne kadar uzaktı bilmezdim. Hayallerimi koyup cebime; penceremde geleceğin günü beklerdim. gelmezdin bilirdim sevdiğim. Gelmezdin... Ben yinede beklerdim...
"Kahretsin ! Yine gözüme birşey kaçtı. Sen miydin ? Canım acıyor..."yine senmiydin? Sen
alıntı