Anam babam sana feda olsun
Sual: Sahabelerin, Peygamberimize “Anam babam sana feda olsun” dediklerini okudum. Bu ne demektir? Niye kendileri feda olmuyor da ana babalarını feda ediyorlar? Peygamberimiz için “Ya Resulallah, canım sana feda olsun, sana ve yoluna kurban olayım” dediklerini okudum. Böyle söylemek caiz mi?
CEVAP
Evet caizdir. Eshab-ı kiram caiz olmayan şeyi yapmaz. Caiz olmasa idi, Peygamber efendimiz müdahale eder, öyle söylenmez diye bildirirdi.
(Anam babam sana feda olsun ya Resulallah) demek, (Senin emrini onların emrine tercih ederim) demektir.
Resulullah efendimizi, malımızdan mülkümüzden, ana babamızdan ve herkesten çok sevmemiz gerekir. Bir hadis-i şerif meali şöyledir:
(Beni ana-babasından, evladından ve herkesten daha çok sevmeyen, [hakiki] mümin olamaz. Buhari
Anamız-babamız sana fedâ olsun Yâ Resulallah!"
Sahabe efendilerimiz (r.anhüm) Peygamber Efendimiz'e (sav) hep bu sözlerle
hitap ettiler.
O'na değil bir zarar erişmesi, kılına bile halel gelmesi yerine bin tane canları
olsa vermeye hazırdılar.
Efendimiz'in izzeti onların izzetiydi, Efendimiz'in namusu onların namusuydu,
söz söyletmediler,
toz kondurtmadılar.
O'nun kutlu davası uğrunda yakıcı çölleri, engin
denizleri ve karlı dağları aştılar.
O'nun sevgisi,
O'na olan iştiyak sahabeleri ayakta tutan, ruhlarını gaşyeden
muhteşem bir sevgiydi. Bu halleri bizlere de örnek olmalıdır.
Efendimiz (sas) mübarek bedeniyle aramızdan ayrılmış olsa
bile hâlâ ümmetinin sevinç ve kederlerinden haberdardır.
Ümmeti olarak biz Müslümanlar O'nunla irtibatımızı ortaya koyarsak
O'nun ahirette en zor durumda kaldığımız anlarda
"O benim ümmetimdendi!" referansını vermesini bekleyebiliriz.
Kendisine çokça salât ü selam getirilmesini tavsiye eden Efendimiz,
bunu bir hadisiyle de şöyle ifade eder: "Şayet içinizden biri bana salavat
getirirse onun selamını almak üzere Allah ruhumu bana iade eder, ben de
onun selamını alırım."
(Ebu Davud, Menâsik 96)
Bu hadisten hareketle şunu söyleyebiliriz ki, O'na salât-ü selam
getirmekle biz de manen dirilişe geçiyoruz.
Peygamberimiz (sas)'in ifadelerine göre cuma, günlerin en hayırlısıdır.
Çünkü insanlığın atası Hz. Adem o gün yaratılmıştır.
Yeryüzünde hayat o gün başladığı gibi, yine aynı gün
dünyanın ömrü bitecek ve kıyamet kopacaktır.
İçindeki duaların kabul edildiği bir vaktin bulunduğu cuma,
müminler için özel bir gündür. Bu bilgileri ashabına veren
Efendimiz, cuma günü kendisine çokça salât ü selam getirilmesini ister.
Zira o gün salât ve selamlar melekler vasıtasıyla O'na ulaştırılmaktadır.
Allah Rasulü bunu söyleyince sahabeye biraz garip gelir.
Ve merakla sorarlar, "Sizin bedeniniz o gün çürümüş olacak.
Getirdiğimiz salât ü selamlar size nasıl ulaşacak ey Allah'ın Rasulü?"
Bu vesileyle Efendimiz'in, ashabına bir hakikati de öğrettiği cevabı şu şekilde olur:
"Allah, peygamberlerin cesetlerini çürütmeyi yeryüzüne haram kılmıştır."
O (sas) bizim gönderdiğimiz salât ü selam ve diğer hediyelerden haberdar oluyor.
(Ebu Davud, Salat 207 )
