Her soru yeni bir çıkmazda terkediyor beni

üşüyorum nefesini düşledikçe

soruyorum kendime neden ben?

Neden bu bedenimi parçalayan his?

Yokluğunu hayalinle ısıtmaya çalışıyorum...
Yinede titriyor fikrin...

Seni çekiyorum içime,seninle sarhoş oluyorum

ben saatlere ağlıyorum,saatler BANA...

Simsiyah çiçeklerimde buluyorum seni,

ama aitliğin bende değil...

Ölümle konuşuyorum,yalvarıyorum...

Toprak değil,sessiz iniltiler veriyor bana,

ve gözlerime konuyor yağmur kuşları...

Paramparça ediyor tüm düşüncelerim kalbimi

seni bukadar hissederkenbu kadar acıyla seni yaşarken sen kimi düşlüyorsun?

senin En küçük ihtimalin bile değilken

en büyük yaram oluyorsun...

Aldığım her nefes seni yüreğime

beni ölüme zincirliyor...

Saate bakıyorum

AKREP İNTİHARA GELİYOR...